"+"...som..."+"

มีคนๆ นึงนั่งเหงา…เขาคนนั้นจะรู้บ้างไหม ว่าคนเหงาคนนี้แอบห่วงใย…เธอคนไกลคงไม่รับรู้เลย นั่งอ้างว้างเปล่าเปลี่ยวจิต...เธอคงคิดว่าฉันเฉยๆ เธอคงคิดว่าฉันไม่รู้อะไรเลย…คิดว่าไม่เคยรู้เลยสิคนดี จริงๆ น่ะรู้อยู่เต็มอก…ว่าเธอไม่รัก แต่ที่แกล้งทำเป็นไม่รู้นะคนดี เพราะว่าฉันคนนี้ไม่อยากเสียเธอไป ในโลกของคนเหงา...คนอย่างเขาคงไม่สนใจ ฉันจึงทำเป็นไม่รับรู้อะไร...ให้เขาพาเธอจากไปแต่โดยดี ในโลกของคนเหงา...เธอและเขาไปจากฉัน ไปมีความสุข...ไปรักกัน โลกคนเหงา...อย่างฉันจึงมืดมน ในโลกของคนเหงา…วานเธอช่วยบอกเขาแทนฉัน ว่าพาเธอไปแล้วช่วยรักและดูแลเธอดีๆ แล้วกัน อย่าให้คนที่โดนทิ้งอย่างฉัน...ต้องเห็นเธอเสียใจ

คิดถึงเธอแทบขาดใจ แต่ทำไมเธอนั้นไม่โทรหา หรือว่ารักของเราต้องเลิกรา เพราะปัญหาและเรื่องที่ไม่เข้าใจ อาจเป็นเพราะว่าฉันไม่ยอมคน เธอเลยทนนิสัยฉันไม่ได้ อาจเป็นเพราะว่าฉันขี้น้อยใจ เลยทำให้เธอเบื่อหน่ายในบางครา ทุกๆอย่างที่ทำก็เพราะ รัก แต่เธอมักว่าฉันสร้าง ปัญหา ทุกๆอย่างที่ทำดูไร้ ค่า เหมือนกับว่าฉันทำผิดอย่างร้าย แรง